Καθώς αποκοιμήθηκες φύλαγε βάρδια ο κάβος..

Μάζευα μέσα μου την ομορφιά του κόσμου ..

Αύριο θα 'ναι μια καινούρια μέρα, αγόρι μου...

- Αύριο θα 'ναι μια καινούρια μέρα, αγόρι μου...

Πλύσου, χτενίσου, ψιθύρισε ένα τραγουδάκι και ξεκίνα...

Δεν ξέρω τιποτ' άλλο να σου πω.. Έζησα τόσα χρόνια σ'αυτή τη γη.

Δεν αρνήθηκα ποτέ τα λάθη μου...

Δε γουστάρω τους ανθρώπους που είναι ατσαλάκωτοι...

Αξίζει να ζεις μέσα στη γυάλα, από φόβο μην πληγωθείς;

Ζήσε τη ζωή σου ελεύθερα. Κι όταν τσακίζεσαι, να 'χεις το θάρρος να λες:

Με γεια μου με χαρά μου... Φτου κι από την αρχή τώρα.

Όχι κακομοιριές και κλαψούρες.

Η ζωή είναι όμορφη, παλικάρι μου, μόνο όταν την ζεις...

Όταν κυλίεσαι μαζί της...

Πότε σε λασπουριές και πότε σε ροδοπέταλα.

Κράτα τις αναμνήσεις σου και προχώρα...

Μια περιπλάνηση είναι το διάβα μας σ' αυτό το κόσμο. Μια περιπλάνηση ανάμεσα ουρανού και γης...

Aντε να πιούμε και το τελευταίο. Έχω να σηκωθώ νωρίς αύριο. Πρέπει να κλαδέψω τις τριανταφυλλιές. Αλλιώς, πώς θα θυμάμαι το χαμόγελο αυτηνής της κακούργας της Μελπομένης;

- Αλκυόνη Παπαδάκη Το Χρώμα του Φεγγαριού -

Πάρε τη ζωή στα χέρια σου.. δεν αξίζει να ζεις μέσα σε μια γυάλα .. Είναι όμορφη η ζωή νιώσε τη..

Κάθε πρωί καταργούμε τα όνειρα..

Είμαι ένας απλός, καθημερινός .. αισιόδοξος άνθρωπος...

Να βγάλουμε ψεύτη το χρόνο τον κλέφτη.. να μείνουμε πάντα παιδιά.

Τόση χαρὰ δὲν τὴν μποροῦν τὰ μάτια...

Μιὰ μυγδαλιὰ καὶ δίπλα της, ἐσύ. Μὰ πότε ἀνθίσατε;

Τόση χαρὰ δὲν τὴν μποροῦν τὰ μάτια...

Δός μου, Θεέ μου, ὅλες τὶς στέρνες τ᾿ οὐρανοῦ νὰ στὶς γιομίσω...

- Νικηφόρος Βρεττάκος -

Τόση ομορφιά η ζωή γύρω μου .. και πως θα την αντέξω .. να τη ζήσω .. να τη χαρώ!!

Να ζεις για ότι διψάς κι αξίζεις .. αλλά δεν τολμάς…

Θε μου, πού πήγαν οι άνθρωποι;

Εδώ στου δρόμου τα μισά.. έφτασε η ώρα να το πω...

Ό,τι αληθινό αξιωθήκαμε να μας ακουμπήσει.. μας συγκινεί για πάντα .

Και επειδή έζησα τόσο.. θέλω να ζήσω άλλο τόσο...

Η Ευτυχία μοιάζει με την πεταλούδα..

Τέχνη σημαίνει έρωτας...

Περπατώ και νυχτώνει...Όχι, δεν είμαι λυπημένη...

Τέλειος δεν είναι κανείς, ωστόσο αχαριστία και εμπιστοσύνη .. δεν πάνε μαζί...

Η λαμαρίνα! ...η λαμαρίνα όλα τα σβήνει... Μας έσφιξε το kuro siwo ..

Να δίνεσαι, αλλά να μη σκορπιέσαι...

Ο Αληθινός Πλούτος δεν είναι να Προσθέτεις .. αλλά να Αφαιρείς..

Να απολαμβάνεις τη Ζωή ..

Στιγμές είναι η ζωή μας .. ας τις ντύσουμε με ελπίδα και αγάπη ..

Ξέρω μάτια μου πως δε σ έσκιαξε ο ήχος…

Όταν άπλωνε δειλά το χεράκι της το «Εγώ» του εαυτού της ..

- Τα χρόνια περνούσαν και εκείνη θεατής των εξελίξεων στην ζωή της.. η καγκελόπορτα που χώριζε την Χαρά από την ψυχή της ήταν τόσο κοντά, ένα άπλωμα του χεριού της έφθανε να την ξεκλειδώσει...

Όταν άπλωνε δειλά το χεράκι της το «Εγώ» του εαυτού της έβρισκε τρόπο να της βαρύνει την απόσταση για να εγκαταλείψει την προσπάθεια , η ψυχή της απογοητευόταν διότι χρόνια περίμενε την ευκαιρία προς τον δρόμο της απελευθέρωσης της...

Εκείνη όμως φοβόταν να Ζήσει, να ρισκάρει να γνωρίσει τον ίδιο της τον εαυτό , να ονειροπολήσει και να αφεθεί στη ροή της Αγάπης…

- Αλκυόνη Παπαδάκη -

Γιορτή Μητέρας..

Έρωτα, μη σε σκότωσαν με μαγεμένα βέλη..

Μην ψάχνεις να με βρεις στις άκρες των γκρεμών..

Μου φτάνει που μ' αγαπάνε τέσσερις άνθρωποι πολύ..

Θα έδινα αξία στα πράγματα, όχι γι’ αυτό που αξίζουν, αλλά γι’ αυτό που σημαίνουν...

Χαμένοι αυτοί που πιάνονται από τ’ Άπιαστα...

Κάθε μέρα ξυπνώ και τον κόσμο αντικρίζω..

Κάθε μέρα ξυπνώ και τον κόσμο αντικρίζω.. όλο νέα δροσιά και στα χείλη αγγίζω ξανά την ζωή..

Το βράδυ μοιάζουν όλα να είναι μουντά σκοτεινά.. μα όταν το φως την ημέρα κινά .. η ζωή μου ξεκινά στην καρδιά..

την αγάπη να ξυπνήσει ξανά..

Καλημέρα με πολλά χαμόγελα.. αισιοδοξία και αγάπη στην καρδιά μας..

Αγαπημένη μου, ζεστάθηκε ο καιρός, βγήκε σήμερα ο ήλιος..

Κάθε μέρα είναι διαφορετική ..

Μην σταματήσεις ποτέ να μου χαμογελάς ..