- Ύστερα χάθηκε πλέοντας δεξιά.. να πάει ν’ αδειάσει τον κουβά με τ’ απορρίμματά μου – της ψυχής αποτσίγαρα κι αποποιηματάκια – εκεί που βράζει ακόμη όλο παλιά νεότητα και αγέρωχο το πέλαγος...
Πάλι μες στην κοιλιά της θάλασσας το μαύρο εκείνο σύννεφο που ανεβάζει κάπνες όπως φωνές επάνω από ναυάγιο.
Χαμένοι αυτοί που πιάνονται από τ’ Άπιαστα...
- Οδυσσέας Ελύτης -
