- Πως έζησα έτσι;
Γιατί δέχτηκα κάτι μισό για μένα;
Γιατί προσπάθησα να κρατήσω στις χούφτες μου κάτι .. που ήξερα ότι θα μου δώσει μόνο μια ψευδαίσθηση δροσιάς .. και μετά θα μ`αφήσει πιο διψασμένη από πριν,με τα χείλη ξερά και την καρδιά στεγνή;
Πως μπόρεσα να δεχτώ να συμπληρώνω τη βροχή με τα δάκρυα μου .. για κάτι που γνώριζα ότι ήταν μάταιο;
Είδα χιλιάδες ηλιοβασιλέματα μόνη μου .. ο ήλιος βουτούσε στο τίποτα κι εγώ πνιγόμουν στη μοναξιά…
Άκουσα εκατοντάδες κεραυνούς και με φόβισαν λιγότερο από τη σιωπή της άδειας ζωής μου…
Μύρισα χιλιάδες λουλούδια .. αλλά το άρωμα τους δεν πλημμύρισε την άοσμη ζωή .. που ο “έρωτας σαν βροχή” με καταδίκασε να ζήσω……
- Λένα Μαντά Έρωτας σαν βροχή -
Συνέχισα να χαμογελώ από συνήθεια .. χωρίς ποτέ στα μάτια μου να λάμψει η αγάπη .. κάθε νύχτα στα χρώματα των δειλινών σ ΄ αναζητώ να ζεστάνω την ψυχή μου..
