- Μια λάμψη ξένη η όψη σου... διαυγής κι ασημένια.
Οι λέξεις σπαθιά που χάραζαν ψυχή και μυαλό.
Όλα γύρω φως και πάθος.
Κι ήρθε ο αδίστακτος χρόνος και σε σημάδεψε. Σε πρόδωσε και σ έγδυσε φανερώνοντας την αλήθεια.
Πόσο θλιβερή η μιζέρια, πόσο κουραστικά σε φθείρει. Σου ρουφά τον καιρό.. και χάνεσαι, ξεχνώντας να ζεις.
Να ζεις για ότι διψάς κι αξίζεις, αλλά δεν τολμάς…
- Στέλλα Πετκάρη -
Πόσες στιγμές δεν έχεις χάσει από τη ζωή σου .. με αυτά .. με εκείνα και τα άλλα .. χαμένες στιγμές .. χαμένη ζωή .. Μη χάνεις άλλο χρόνο, να κοιτάς τη ζωή μέσα στα μάτια αντικρίζοντας τον δικό σου μοναδικό κόσμο..
