ΟΙ ΑΔΕΡΦΟΦΑΔΕΣ
( ΘΕΛΕΙ, ΛΕΕΙ, ΝΑ 'ΝΑΙ ΛΕΥΤΕΡΟΣ. ΣΚΟΤΩΣΤΕ ΤΟΝ! )
Αγαπημένη μου, ζεστάθηκε ο καιρός, βγήκε σήμερα ο ήλιος, αναπετάρισε η καρδιά μου· σήμερα είδα το πρώτο χελιδόνι...
Έφτασε κι εδώ στ' άγρια βουνα η άνοιξη, Μαριώ μου, αναστήθηκε ο Χριστός, σαν πράσινη τρυφερή χλόη, από το χώμα, γυρίζουν τα πουλιά που μας είχανε φύγει, σε λίγο θ' αρχίσουν οι φωλιές να χτίζουνται. Σαν απόδημητικό πουλί κι η ελπίδα, φεύγει, γυρίζει, ψάχνει, ξαναβρίσκει την παλιά φωλιά, την καρδιά του ανθρώπου, και γεννάει τ' αβγά της.
Νιώθω ξάφνου σήμερα, ύστερα από τόση χειμωνιάτικη αγωνία, να γεμίζει αυγά η καρδιά μου· όλα θα πάνε καλά, αγαπημένη μου, μη στενοχωριέσαι, έχε εμπιστοσύνη, οι ανθοι θα δέσουν, τ' αυγά θα ξεπουλιάσουν, οι πεθυμιές μας θα πάρουν σάρκα -θα γίνουν σπίτι και γιός και τραγούδι της Ελένης.
Έχω εμπιστοσύνη στην ψυχή· έχει φτερά, μπορεί να πετάξει και να δει, πολύ πρωτύτερα από τα μάτια μας, τα μελλούμενα. Η ψυχή μου απόψε πέταξε, Μαριώ μου, και σε βρήκε σ' ένα σπιτάκι, το σπίτι μας, και μ' ένα ανθρωπάκι που μας έμοιαζε, το γιο μας, στην αγκάλη.
Έχε εμπιστοσύνη, αγαπημένη, όλα θα πάνε καλά!
- Νίκος Καζαντζάκης ΟΙ ΑΔΕΡΦΟΦΑΔΕΣ (Απόσπασμα) -
