- Καθώς αποκοιμήθηκες φύλαγε βάρδια ο κάβος...
Σε σπίτι μέσα, ξέχασες προχτές το φυλαχτό.
Γελάς, μα εγώ σε πούλησα στο Rio για δυο centavos
κι απέ σε ξαναγόρασα ακριβά στη Βηρυτό.
Με πορφυρό στα χείλη μου κοχύλι σε προστάζω...
Στο χέρι το γεράκι σου και τα σκυλιά λυτά.
Απάνωθέ μου σκούπισε τη θάλασσα που στάζω
και μάθε με να περπατώ πάνω στη γη σωστά...
Κούκο φορούσες κάτασπρο μικρός και κολαρίνα.
Ναυτάκι του γλυκού νερού.
Σε πιάνει μην το πεις αλλού σα γάτα η λαμαρίνα..
Και σε σαστίζει ξαφνικό προβέτζο του καιρού.
- Νίκος Καββαδίας YARA YARA ( Απόσπασμα) -
Να ζεις με την ψυχή σου τα ταξίδια της ζωής .. Όσο ακόμα μπορείς να κοιτάζεις τα πάντα με την ίδια απόλαυση ..
