- Ένα απέραντο, διάφανο άσπρο...
Και γύρω του, ένα άγριο μπλε. Και στη μέση του μπλε, ένα βαθύ, σαν αίμα, κόκκινο.
Κι εκεί καταμεσής στο κόκκινο, ένα λουλούδι πασχαλιάς.Στον σπόρο του λουλουδιού κρύβεσαι, Θεέ μου! Μεθά η ψυχή μου, με τ’ άρωμά σου...
Τυφλώνομαι από το διάφανο άσπρο, παλεύω με το άγριο μπλε, πληγώνομαι μέσα στο βαθύ κόκκινο, και πορεύομαι…
Ξέρω πως δεν θα σ’ ανταμώσω ποτέ... Παρόλο που έχω ανακαλύψει την κρυψώνα σου...
-Αλκυόνη Παπαδάκη -
Και τι να πει κανείς για το θαύμα που λέγεται Ζωή .. και πως να το περιγράψει..
