- Ταξίδεψα μάλιστα... Πήγα κι από δω, πήγα κι από κει…
Παντού έτοιμος να γεράσει ο κόσμος...
Έχασα κι από δω, έχασα κι από κει... Κι από την προσοχή μου μέσα έχασα κι από την απροσεξία μου.
Πήγα και στη θάλασσα... Μου οφειλόταν ένα πλάτος. Πες πως το πήρα.
Φοβήθηκα τη μοναξιά.. και φαντάστηκα ανθρώπους.
Τους είδα να πέφτουν απ’ το χέρι μιας ήσυχης σκόνης, που διέτρεχε μιαν ηλιαχτίδα κι άλλους από τον ήχο μιας καμπάνας ελάχιστης... Και ηχήθηκα σε κωδωνοκρουσίες ορθόδοξης ερημίας... Όχι, δεν είμαι λυπημένη...
- Κική Δημουλά Πέρασα ( Απόσπασμα ) -
Είδα πολλά και ωραία όνειρα .. και είδα να ξεχνιέμαι .. αυτή όμως η αίσθηση της μοναξιάς, κακέντρεχε τη ζωή μου ..
