- Σαν μαντήλια λευκά του χωρισμού ταξιδεύουν τα σύννεφα .. ο άνεμος τα σπρώχνει με τα ταξιδιάρικά του χέρια...
Αναρίθμητη καρδιά του ανέμου, πάλλοντας πάνω στη σιωπή μας την ερωτευμένη.
Βουΐζοντας μέσα στα δέντρα, ορχηστρικός και θείος, σαν μια γλώσσα γεμάτη πολέμους και άσματα.
Άνεμος που φέρνει με γοργή κλοπή τη φυλλωσιά και ξεστρατίζει τα παλλόμενα των πουλιών βέλη.
Άνεμος που τη σπάει σε κύμα με δίχως αφρό, σε ουσία δίχως βάρος, και σε φωτιές επικλινείς. Θραύεται και συντρίβεται ο όγκος των φιλιών της .. νικημένος στην πόρτα του ανέμου του θέρους..
- Pablo Neruda -
Σύμβολο εσύ της αγάπης.. η πλουμιστή φορεσιά σου έσμιξε με τον άνεμο .. Ρέει στην καρδιά το αίμα .. σαν ταξιδεύεις ελεύθερη στου ουρανού το άπειρο, φορτώνει με τα αμαρτήματα της ομορφιάς ..
