- Περπάτησα πολύ στα αισθήματα.. τα δικά μου και των άλλων,
κι έμενε πάντα χώρος ανάμεσά τους να περάσει πλατύς ο χρόνος.
Πέρασα από ταχυδρομεία και ξαναπέρασα.
Έγραψα γράμματα και ξαναέγραψα.. και στο θεό της απαντήσεως προσευχήθηκα άκοπα...
Έλαβα κάρτες σύντομες:.. εγκάρδιο αποχαιρετιστήριο από την Πάτρα και κάτι χαιρετίσματα από τον Πύργο της Πίζας που γέρνει...
Όχι, δεν είμαι λυπημένη που γέρνει η μέρα...
Μίλησα πολύ... Στους ανθρώπους, στους φανοστάτες, στις φωτογραφίες... Και πολύ στις αλυσίδες.
Έμαθα να διαβάζω χέρια και να χάνω χέρια...
Όχι, δεν είμαι λυπημένη...
Ταξίδεψα μάλιστα. Πήγα κι από δω, πήγα κι από κει…
Παντού έτοιμος να γεράσει ο κόσμος... Έχασα κι από δω, έχασα κι από κει... Κι από την προσοχή μου μέσα έχασα κι από την απροσεξία μου.
Πήγα και στη θάλασσα...
Μου οφειλόταν ένα πλάτος... Πες πως το πήρα...
- Κική Δημουλά - Πέρασα Απόσπασμα -
Όχι δεν είμαι λυπημένη που δύει και αυτή η ημέρα .. και τα χρώματα της ζωής χάρηκα ... και με αγαπημένα μου πρόσωπα είμαι .. άλλωστε αυτό είναι το νόημα της ζωής .. δεν γερνάς όσο χτυπά και η αγαπάει η καρδιά σου .. Καλό απόγευμα !!
