“Είναι κάτι νύκτες, που τ’αστέρια κατεβαίνουνε χαμηλά...
- Που λιώνει το φεγγάρι και νοτίζει την ψυχή σου...
Είναι κάτι νύκτες, που όλα σιγοτραγουδούν...
Ακόμα κι οι πέτρες. .. Και τα ξερά κλαδιά.
Αυτές τις νύκτες, προτιμά να σε θυμάται η μοναξιά σου... Κι έρχεται ακάλεστη, Χωρίς να χτυπήσει ούτε καν την πόρτα, να ρωτήσει αν δέχεσαι επισκέψεις...
Χωρίς να κρατά η αφιλότιμη, ουτ’ ένα λουλουδάκι. Ουτ’ ένα γλυκό, μπάς και σε ξεγελάσει...
- Αλκυόνη Παπαδάκη -
Από καρδιάς πολλές ευχές για ένα όμορφο βράδυ ... με μια καλύτερη παρέα ... με μια πιο ζεστή παρέα .. από την μοναξιά !!
