Μια φορά και έναν καιρό … Ήταν κάποτε μία μικρή σαρανταποδαρούσα που ήξερε να χορεύει υπέροχα με τα σαράντα ποδαράκια της…. Κάθε φορά που χόρευε μαζεύονταν γύρω της όλα τα ζώα του δάσους για να την θαυμάσουν. Όλα ήταν γοητευμένα από την τέχνη της.
Μόνο ένα ζώο δεν άντεχε, από τη ζήλια του, ο βάτραχος. Σκεφτόταν συνεχώς πως θα την έκανε να σταματήσει το χορό…
Δε μπορούσε, φυσικά, να πει ότι ο χορός δεν του άρεσε και δε μπορούσε να ισχυριστεί ότι ο ίδιος χόρευε καλύτερα γιατί ,απλά, κανείς δε θα τον πίστευε. Με τα πολλά, πρόσεξε ότι ο χορός της δεν ακολουθούσε κάποια συγκεκριμένα βήματα .. αλλά ήταν αυθόρμητος , από την ψυχή της, και έτσι σκέφτηκε ένα πραγματικά διαβολικό σχέδιο για να την μπερδέψει …
Έτσι λοιπόν κάθισε και έγραψε στη σαρανταποδαρούσα ένα γράμμα.
«Ασύγκριτη χορεύτρια σαρανταποδαρούσα, είμαι ένας ταπεινός θαυμαστής της εξαίσιας χορευτικής σου τέχνης και πολύ θα ήθελα να μάθω πως ακριβώς χορεύεις. Σηκώνεις πρώτα το αριστερό πόδι υπ’ αριθμ.27 και ύστερα το δεξί πόδι υπ’ αριθμ.12; .. Ή αρχίζεις το χορό σηκώνοντας το δεξί πόδι υπ’ αριθμ.33 και ύστερα το δεξί πόδι υπ’ αριθμ.39; Περιμένω με ανυπομονησία την απάντησή σου. Με όλη μου την αγάπη, το Βατράχι.»
Μόλις η σαρανταποδαρούσα πήρε το γράμμα άρχισε να σκέφτεται, για πρώτη φορά στη ζωή της, πως ακριβώς χόρευε.. . Ποιο πόδι σήκωνε πρώτο; Ποιο πόδι ερχόταν δεύτερο;
Η σκέψη της, αυτή την έπνιγε .. με αποτέλεσμα να χάσει τη φαντασία της, την έμπνευση της .. την αγάπη της για τον χορό … γιατί η σαρανταποδαρούσα μας χόρευε με την ψυχή της χωρίς τεχνική μόνο και μόνο επειδή το σώμα της λικνιζόταν ελεύθερο με τους ρυθμούς μέσα από την καρδιάς της … και έτσι η μικρή Σαρανταποδαρούσα δεν ξαναχόρεψε ποτέ ..
- Justin Garder Η Σαρανταποδαρούσα που χόρευε όμορφα -
Να είστε πάντα ο εαυτός σου .. μην αφήνεις τους άλλους να σου υποδεικνύουν και να παρεμβαίνουν στον τρόπο ζωής σου .. ακολούθησε τα βήματα της καρδιάς και της ψυχής σου .. Καλό απόγευμα !!
