- Κάπου διάβασα μια παράδοση. Ο Θεός, λέει, έπλασε τις ψυχές δυο-δυο, δίδυμες και τις άφησε, τις σκόρπισε στον κόσμο χωρισμένες. Κάθε ψυχή λοιπόν προσπαθεί να βρει την αδελφή της, το ταίρι της.
Κι ο μεγάλος, ο αιώνιος έρωτας γεννιέται, όταν τύχει να συναντηθούν δυο δίδυμες ψυχές.
-Δε χάνουμε τίποτα να το πιστεύουμε, αποκρίθηκε χαμογελώντας ο Παύλος. Κι αν υποθέσουμε πως οι ψυχές δεν επλάστηκαν δυο-δυο, πάλι πρέπει να παραδεχτούμε τη μυστική συγγένεια που τις ενώνει. Και φυσικά είναι αδύνατο να γεννηθεί αληθινός έρωτας, αν δε συναντηθούν δυο άνθρωποι με ταιριαστές ψυχές.
-Αλλά εμείς εδώ, είπε η Κλαίλια, κοιτάζουμε να ταιριάζει το μπόι και η περιουσία. Μια ψηλή δεν πρέπει να πάρει ένα κοντό! Ένας πλούσιος δεν κάνει να πάρει μια φτωχή!
-Κολοκύθια! φώναξε ο Ντένης. Το ταίριασμα πρέπει να 'ναι σε όλα και στο μπόι και στην περιουσία και στην ηλικία και στο οικογενειακό όνομα και στο χρώμα ακόμη! Φαντάσου, λέει, η Κλαίλια να πάρει έναν αράπη, επειδή θα 'βρισκε τάχα πως οι ψυχές τους είναι δίδυμες! Μα φαίνουνται οι ψυχές, στο Θεό σας, για να βλέπει κανείς αν ταιριάζουν;
Αναδυομένη - Γρηγόριος Ξενόπουλος -
Ευχές για ένα όμορφο απόγευμα!
