Τι μέρα σήμερα και αυτή … όλο το βράδυ λυσσομανούσε ο αέρας, αλλά η μοναξιά δεν έφευγε με τίποτα … ένα σωρό σκέψεις, άγχος, ανασφάλεια … και αυτό το πρωινό πάλι … κρύο βροχή και διάθεση πουθενά …
Έναν καφέ σκέφτομαι να φτιάξω στα γρήγορα και να βουλιάξω στον καναπέ … Καλή η σκέψη, αλλά ο συγκάτοικος μου ο Τσάρλι … φαίνεται πως έχει άλλα σχέδια ..
Ήδη έχει πάρει θέση μπροστά στο ψυγείο, με κοιτάζει ακίνητος με αυτό το σοβαρό του ύφος … και αχρόνιστα ανεμίζει τα αυτιά του κουνώντας το κεφάλι του … σα να το νιώθω πως μου φωνάζει με τον τρόπο του … Λιχουδίτσα !! …
Σα να μου λέει … τι διάθεση είναι αυτή πρωί – πρωί .. μάλλον πως η καρδιά σου χαλάει … θα τη χτυπάς μια μέρα και δεν θα δουλεύει…
Να καταλάβεις πως οι δεύτερες ευκαιρίες είναι για τους δειλούς – και οι τρίτες για τους ανόητους ….
Να βλέπεις τα πράγματα όπως είναι … Μην τρέμεις την αντιστοιχία λέξεων-εννοιών … να ονομάζεις σχέση τη σχέση, και κοροϊδία τη κοροϊδία. …
Να μαλώνεις τον εαυτό σου καμιά φορά που κάθεται και κλαψουρίζει … και να αρπάζεις την κάθε ευκαιρία που σου δίνεται … για βόλτα .. για παρέα … για ζωή … κοίτα εμένα έβαλα το σκούφο μου .. και είμαι έτοιμος για βόλτα … ποιος ξέρει … ίσως σήμερα να είναι η τέλεια ημέρα για να συναντήσεις την αγάπη της ζωής σου ….
Χαμογέλα και άλλαξε τα όλα! Δική σου η ζωή .. ζήσε την λοιπόν όπως σου αξίζει, γιατί επιστροφή δεν έχει και η διάρκεια της είναι άγνωστη ... -ARK-
