Κάποτε τα παλιά τα χρόνια , σε ένα σπίτι ζούσε μια μάνα με το γιο της. Η μάνα ζούσε σεμνά και φτωχικά, ενώ ο γιος της δούλευε δια προς τα ζην, ολομερής στα χωράφια, μη γνωρίζοντας εορτάς και αργίας …
Μετά τας ημέρας των Χριστουγέννων και του Νέου έτους η μάνα κάλεσε τον διερχόμενο ιερέα της ενορίας τους και στο δικό τους σπίτι να τους κάνει Αγιασμό. Με χαρά ο Ιερέας έκαμε τον Αγιασμό και έφυγε.
Το μεσημέρι γύρισε ο νεαρό γιος , κατάκοπος από τη δουλειά του, στο σπίτι.
— Αμέσως κάτι διαφορετικό στην κάμαρη τον ώθησε να αναφωνήσει .. Μάνα, γιατί μοσχοβολάει το σπίτι; Τι έγινε;
— Ήλθε ο παπάς, παιδί μου, και μας έκαμε Αγιασμό! Έλα να φας, παιδί μου! Θα πεινάς!
— Άσε, μανούλα μου, να χορτάσω πρώτα την ευωδιά από τον Αγιασμό! Και κατόπιν ..
Ο γιος αν και ήτο κατάκοπος, η ψυχή του αισθάνθηκε την ευωδιά και έλαβε δύναμη καθαρτική και ενέργεια, ως δώρο της θείας χάρης του Αγιασμού. Αμαρτημάτων λυτήριον, ενεργούσης ίαμα ψυχών και σωμάτων, προς πάσαν ωφέλεια επιτήδειο …
Χρόνια πολλά .. Καλή Φώτιση !!
