Μπορεί να χιονίζει, αλλά αυτό δεν μ’ ενοχλεί. Σου είπα πως οι άνθρωποι είμαστε ικανοί να πετάμε με χιόνι στα φτερά μας, όμως εσύ δεν με πίστεψες.
Αύριο το πρωί θα είμαι αρκετά κοντά στον ήλιο για να μου ελευθερώσει φτερά και σώμα
Μόλις μου είπε αυτά, θυμήθηκα τον πατέρα μου, είχε γεννήσει φτερά και είχε πετάξει μακριά, κατακαλόκαιρο βέβαια, γιατί ήταν μουσικός και ήθελε να γυρίσει τον κόσμο. Είχε πει τότε ότι το να γεννάς φτερά έχει κι αυτό τα ρίσκα του, κι ότι δεν μπορούν ν’ αντέξουν όλοι τους πόνους τις γέννας. Παρόλα αυτά δεν άλλαζε τα φτερά του για τίποτα στον κόσμο. Πριν αφήσει εμένα και την μητέρα μου, μου είπε ότι μια μέρα, όταν γεννήσω κι εγώ φτερά, μπορώ να πάω να τον βρω. Φυσικά δεν γέννησα ποτέ φτερά και ούτε τον ξαναείδα.
- Από το Διήγημα της Ράνια Παπακώστα -
Υπάρχουνε οι Άγγελοι … ζουν ανάμεσά μας, δίπλα μας, και αν κάποτε ανοίξουν τα φτερά τους και φύγουν μακρυά μας η αγάπη τους θα φωλιάζει για πάντα στην ψυχή μας ..
Καλό απόγευμα !!
